اقیانوس اطلس، در نزدیکی سواحل ایسلند، ۹ ژوئیه ۲۰۱۶. کشف غافلگیرکننده یک قوطی فلزی حاوی چهار حلقه فیلم «کارآگاه دهکده» (محصول ۱۹۶۹ شوروی) که در تورهای یک کشتی صید صنعتی ایسلندی گیر کرده بود، اولین قدم در سفری جذاب در زندگی هنری بازیگر تئاتر و سینما، میخائیل ایوانوویچ ژاروف (۱۸۹۹-۱۹۸۱)، نماد و ستاره یک دوران کامل از سینمای روسیه است.

این بخش دوم از یک سه‌گانه حماسی و زندگی‌نامه‌ای درباره تزار روسیه، ایوان مخوف است که توسط فیلم‌ساز شوروی، سرگئی آیزنشتاین و به دستور جوزف استالین ساخته شد. تولید این اثر حماسی پیش از فیلم‌برداری بخش سوم متوقف شد، زیرا تهیه‌کننده از اینکه آیزنشتاین تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه‌ای را وارد کار کرده بود (که در این بخش بیشتر از بخش اول مشهود بود) ناراضی بود. به همین دلیل، اکران این بخش دوم تا پس از مرگ آیزنشتاین و استالین و تغییر رویکرد رهبران بعدی دولت شوروی ممنوع بود. در این بخش، در حالی که ایوان مخوف تلاش می‌کند با تشکیل یک ارتش شخصی قدرت خود را تثبیت کند، رقبای سیاسی او، بویارهای روسی، توطئه قتل او را می‌چینند.

داستان در بخش‌های آغازین سلطنت او می‌گذرد؛ ایوان در تلاش برای متحد کردن مردم روسیه، با خیانت اشراف و حتی نزدیک‌ترین دوستانش مواجه می‌شود. این آخرین فیلم سرگئی آیزنشتاین، بخش نخست از یک سه‌گانه زندگی‌نامه‌ای درباره تزار ایوان چهارم روسیه است که به دلیل نارضایتی تهیه‌کننده از تلاش‌های آیزنشتاین برای استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری تجربی ممنوعه و هزینه‌های بیش از حد، هرگز تکمیل نشد. بخش دوم ساخته شد اما تا یک دهه پس از مرگ آیزنشتاین و تغییر رویکرد دولت شوروی نسبت به آثار او اکران نشد؛ بخش سوم نیز زمانی که فیلم‌برداری به طور کامل متوقف شد، تنها در مراحل اولیه تولید قرار داشت.

این اثر که نخستین تصویرسازی شوروی از پتر کبیر است، زمینه‌ساز رویکرد دوران پس از انقلاب نسبت به خاندان اولیه رومانوف شد. حاکمانی چون ایوان مخوف و پتر کبیر به دلیل فداکاری برای روسیه و عزم راسخشان در ارتقای جایگاه کشور در جهان به شدت مورد تحسین بودند. اما ستایش از رومانوف‌های منفور بعدی، تضاد شدیدی با باورهایی داشت که منجر به انقلاب سال ۱۹۱۷ شده بود.

در یک روستای دورافتاده روسی در طول جنگ جهانی اول، شخصیت‌های رنگارنگ و پیچیده، وفاداری‌های متضادی را تجربه می‌کنند: وفاداری به خانواده در مقابل میل شخصی، و ملی‌گرایی در مقابل انسان‌گرایی متعالی.

اولین فیلم ناطق روسی که برنده جایزه از نخستین جشنواره فیلم ونیز شد. داستان در سال ۱۹۲۳ اتفاق می‌افتد؛ زمانی که اتحاد جماهیر شوروی با گرسنگی و ویرانی اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند. این فیلم روایتگر داستان نوجوانان بی‌خانمانی است که برای متحد کردن و اصلاح آن‌ها، یک کمون کارگری تشکیل می‌شود.

شخصیت اصلی نمایشنامه، فدور پروتاسوف، از این باور رنج می‌برد که همسرش لیزا هرگز واقعا بین او و رقیبش ویکتور کارنین انتخاب درستی نکرده است. او می‌خواهد خودش را بکشد اما جراتش را ندارد. فدور با فرار از زندگی‌اش، ابتدا با کولی‌ها همراه شده و وارد رابطه‌ای با ماشا، یک خواننده کولی می‌شود.

در دوران خوش اشرافیت روسیه، یعنی پیش از انقلاب اکتبر، در شهر مسکو رستوران مجللی وجود داشت که به اشتها و غرور ثروتمندان پاسخ می‌داد. در یکی از این مکان‌ها، پیشخدمت میان‌سالی کار می‌کند که با تمام وجود به مشتریان بورژوای خود خدمت می‌کند. با این حال، زندگی او در خارج از محیط کار بسیار متفاوت است: پسرش در طول جنگ داخلی روسیه کشته شده و همسرش نیز از شدت غصه جان باخته است.

در حالی که یک تورنمنت بین‌المللی شطرنج در جریان است، مرد جوانی به طور کامل شیفته و غرق در این بازی می‌شود. نامزد او هیچ علاقه‌ای به شطرنج ندارد و از اینکه نامزدش او را نادیده می‌گیرد، سرخورده و افسرده می‌شود؛ اما به هر کجا که می‌رود می‌بیند که نمی‌تواند از شطرنج فرار کند. در آستانه ناامیدی کامل، او با خود کاپابلانکا، قهرمان جهان، ملاقات می‌کند که نتایج جالبی به همراه دارد.

مرد جوانی با یک سفینه فضایی به مریخ سفر می‌کند و در آنجا با حمایت ملکه آئلیتا، که پس از تماشای او از طریق تلسکوپ عاشقش شده است، قیامی مردمی را علیه گروه حاکم رهبری می‌کند.